Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν μου άρεσαν οι φωτογραφίες που είχαν τραβηχτεί από κινητό. Ώσπου κατέβασα την εφαρμογή ShakeItPhoto. Και αυτό το ψευδοpolaroid look ομολογώ πως μου έκανε αίσθηση και μετά από 8 χρόνια κατοχής κινητού με κάμερα, ξεκίνησα να την χρησιμοποιώ. Αυτές είναι οι πιο πρόσφατες μέρες της ζωής μου, αποτυπωμένες έτσι.
Hint: Καλύτερος τρόπος για να δεις το slideshow είναι να πατήσεις το Play στην αρχή, αμέσως μετά το Pause και να αλλάζεις τις φωτογραφίες με τα βελάκια του πληκτρολογίου.
stocopen. from sixtwelve on Vimeo.
Πίσω στο 08. Καλοκαίρι στη Στοκχόλμη και στην Κοπεγχάγη. Αυτό είναι μια προσπάθεια να χωρέσουν εκείνες οι μέρες σε 3:50″.
Μουσική: Sambassadeur – The Park.
Joyeux from sixtwelve on Vimeo.
Σε εκείνο το μικρό μαγαζί, όλοι κυκλοφορούσαν με μία μπύρα ή ένα τσιγάρο στο χέρι. Εγώ με μία φωτογραφική μηχανή. Νόμιζαν ότι τους έβγαζα φωτογραφίες, όμως τράβαγα video. Μετά πέταξα το υλικό πρόχειρα πρόχειρα σε μία timeline και προσπάθησα να το κάνω να μοιάζει με (πολύ μικρό) παλιό φιλμ. Ύστερα το έδειξα στην αδερφή μου και αυτή μου έδωσε ένα φιλί. Χρόνια σου πολλά.
+ λίγο Abu Dhabi. Αν δεν σου αρέσει ο τρόπος που φορτώνονται οι φωτογραφίες στο slideshow και μισείς την χάλια ποιότητα στην οποία εμφανίζονται οι κάθετες φωτογραφίες, τότε μπορείς να πατήσεις εδώ και να γλιτώσεις από τις δυσκοιλιότητες του flickr.
Cayetano Soundsystem – Mall Fever (Live Version) from sixtwelve on Vimeo.
Τον Cayetano τον άκουγα πολλές ώρες την ημέρα. Όταν θέλησα να φτιάξω ένα video με αναμνήσεις, χρησιμοποίησα μια από τις μουσικές του. Αυτός το είδε, του άρεσε και μου ζήτησε να του φτιάξω ένα official videoclip. Το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπεις.
Το One Minute Project του Vimeo έγραφε στο εισαγωγικό του σημείωμα:
“Ζώντας καθημερινά μια σπατάλη ζωής, έχουμε ξεχάσει να βλέπουμε,
όχι να κοιτάζουμε, τα πιο μικρά καθημερινά πράγματα.
Καταγράψτε τα για ένα λεπτό”.
Είχε πολύ αέρα την προηγούμενη Κυριακή και ο Θερμαϊκός μας επιτιθόταν μανιωδώς.
Έβγαλα τη μηχανή μου και κατέγραψα την επίθεση. Για ένα λεπτό.
5 μέρες αργότερα την είχαν δει 13.000 άνθρωποι.
Άφησα πολλές μέρες το blog ανενημέρωτο και τώρα θα ρεφάρω για όλες τις χαμένες αναρτήσεις. Γι’ αυτό επινόησα το Πείραμα των 8 ωρών. Η ώρα είναι 9 το πρωί, και μέχρι τις 5 το απόγευμα θα κάτσω συνεχόμενα να γράφω. Δεν ξέρω τι. Ό,τι μου ‘ρθει. Διαλέγω το νούμερο 8 ως σύμβολο ωραρίου ενός υπάλληλου που εργάζεται αδιαλείπτως και πληρώνεται γι’ αυτό.
Θυμάμαι είχα διαβάσει ότι ο Stephen King ξυπνάει κάθε πρωί στις 8 και .. keep reading this entry »
Όταν αναγκάζεσαι να παίρνεις λεωφορείο για να κινηθείς σε ελληνικούς δρόμους, οφείλεις να είσαι κωλόφαρδος για να βρεις θέση, αλλιώς πρέπει να είσαι γεροδεμένος. Τα λουράκια που κρέμονται από ψηλά θέλουν ειδική μαεστρία για να τα κουμαντάρεις. Δεν κρεμιέσαι απλά. Όταν ο οδηγός επιταχύνει πρέπει να τραβάς το λουράκι προς τα κάτω και το σώμα σου να το γείρεις προς τα μπροστά. Όταν το λεωφορείο φρενάρει, εσύ πρέπει να τεντώσεις το χέρι και με το σώμα σου να βάζεις βάρος προς τα πίσω.
Αυτές οι πληροφορίες θα σου χρειαστούν αν πιάσεις λουράκι. Αν δεν βρεις κανα ελεύθερο, τότε δεν έχεις σκοτούρες. Το μόνο που σε νοιάζει είναι να προσπαθείς να πέφτεις πάνω σε κάποιο ενδιαφέρον γκομενάκι. Πρόσφατες έρευνες έδειξαν πως μετά τα 9 πρώτα “Ωχ συγνώμη”, το 14% των συγκρουόμενων επιβατών, παντρεύτηκε .
Έτυχε να κρατάω ένα τυχερό λουράκι τις προάλλες .. keep reading this entry »
Κατακαλόκαιρο. Όλη η παρέα, στην αμμουδιά, μόλις είχαμε τελειώσει τον πρώτο γύρο βουτιών και συζητούσαμε για τα πιο επίκαιρα και φλέγοντα θέματα. Ποια εταιρεία παγωτών είναι η καλύτερη, ποιο μπαρ έχει την καλύτερη βαρελίσια μπύρα και ψάχνοντας μία λύση επιτέλους στην αιώνια κόντρα: Ταμπλέτα ή φιδάκι;
Είχαμε και ένα ζευγαράκι μαζί μας, τον Ευθύμη και τη Μαρίνα. Φρεσκονταραβερισμένοι και ακόμα στις πρώτες μεγάλες κάψες. Γι’ αυτό και σε κάποια φάση τους βλέπουμε να ξαναμπαίνουν, με τρεχάλα, στη θάλασσα και να κατευθύνονται στα βαθιά για λίγο υποθαλάσσιο μπαλαμούτι.
Πρέπει να ήταν ένα μισάωρο μετά, όταν είδαμε .. keep reading this entry »
